Wat is een digitale herdenkingspagina en waar let u op?
Een plek die na de uitvaart blijft bestaan — zolang de aanbieder bestaat.
Het is een vaste plek online met een korte levensbeschrijving, foto's en een gastenboek waarin anderen iets kunnen achterlaten. Kies eerst openbaar of besloten; dat is de beslissing die u later het moeilijkst terugdraait. Wijs twee beheerders aan en leg de inloggegevens bij allebei vast, want één beheerder die de toegang kwijtraakt is de gewoonste reden dat een pagina onbeheerd achterblijft. Zet goedkeuring vooraf aan, zodat een bericht eerst langs iemand gaat. En houd er rekening mee dat de pagina alleen bestaat zolang de aanbieder bestaat: download na een jaar de foto's en de teksten en bewaar ze zelf op twee plekken.
Ook gezocht als: online gedenkplek maken, gedenkpagina voor een overledene, digitaal condoleanceregister, herdenkingssite kosten, memoriam pagina aanmaken.
In het kort
- Eerste keuze: openbaar en vindbaar, of besloten via een link
- Twee beheerders: één is er altijd één te weinig
- Berichten vooraf goedkeuren: voorkomt spijt achteraf
- Prijs: looptijd en opslag bepalen het meest
- Geen garantie: een pagina bestaat zolang de aanbieder bestaat
- Eigen kopie: download alles na ongeveer een jaar
Wat er op zo'n pagina kan staan
Alles kunnen betekent zelden dat alles nodig is.
De meeste aanbieders zetten dezelfde bouwstenen naast elkaar: een foto bovenaan, een korte levensbeschrijving, een reeks afbeeldingen, soms muziek of een video, en een gastenboek. Daaronder komt vaak nog praktische informatie over de uitvaart zelf. Het is verleidelijk om alles aan te zetten, maar een pagina met tien half gevulde onderdelen leest rommeliger dan een pagina met drie goede. Kies daarom vooraf wat u werkelijk wilt en laat de rest leeg. Wie twijfelt begint met de foto, een korte tekst en het gastenboek; dat drietal draagt vrijwel elke pagina. De rest kunt u later altijd nog toevoegen, en dat gaat makkelijker dan iets weghalen waar mensen al aan gewend zijn. Houd de tekst bovendien kort: dit is geen levensverhaal voor de dienst maar een plek om terug te komen.
| Onderdeel | Waar het voor dient | Waar u op let |
|---|---|---|
| Korte levenstekst | Kennismaking voor wie de overledene minder kende | Enkele alinea's is genoeg |
| Fotogalerij | De herinnering die mensen het vaakst terugkijken | Rechten en wie er nog meer op staan |
| Gastenboek | Ruimte voor wie er niet bij kon zijn | Berichten vooraf laten goedkeuren |
| Video of muziek | Sfeer, en soms de opname van de dienst | Kost de meeste opslag en dus geld |
| Praktische gegevens | Datum, tijd en route van de uitvaart | Verwijder ze als de dag voorbij is |
Openbaar of besloten: wie mag meelezen?
Deze keuze maakt u vooraf, want achteraf wijzigen lukt zelden goed.
Een openbare pagina is voor iedereen te vinden, ook via een zoekmachine, en dat is precies wat sommige families willen: een oud-collega of een buurvrouw van vroeger kan zo alsnog iets achterlaten. Het heeft ook een keerzijde. Alles wat er staat is dan door iedereen te lezen, nu en over tien jaar, en foto's van kinderen of van een huis met een herkenbare voordeur staan er dan openbaar bij. Een besloten pagina werkt met een link of een wachtwoord dat u zelf rondstuurt. Dat voelt voor veel mensen rustiger, maar het vraagt wel dat iemand de link blijft doorgeven aan wie hem later alsnog nodig heeft. Kies bewust en niet op de automatische stand van de aanbieder, want die staat vaak op openbaar. En bedenk: van besloten naar openbaar gaan kan altijd nog, andersom is de inhoud vaak al gezien en soms al gekopieerd.
Zo zet u een herdenkingspagina op in vijf stappen
Vijf beslissingen die u het beste meteen goed neemt.
- 1
Kies openbaar of besloten
Bepaal eerst wie mag meelezen; dat is later lastig te wijzigen.
- 2
Wijs twee beheerders aan
Leg de inloggegevens bij twee mensen vast, nooit bij een.
- 3
Vul de kern, niet alles
Een korte tekst, een reeks foto's en een gastenboek is genoeg.
- 4
Zet goedkeuring vooraf aan
Laat berichten langs een beheerder gaan voordat ze zichtbaar worden.
- 5
Maak na een jaar een kopie
Download foto's, video's en teksten en bewaar ze op twee plekken.
Wat de prijs van een herdenkingspagina bepaalt
Niet de pagina zelf is duur, maar de jaren en de opslag erna.
De tarieven verschillen sterk per aanbieder en wij noemen er bewust geen bedrag bij: die prijzen zijn niet van ons en veranderen per vorm en per looptijd. Wat u wél kunt beoordelen, is waar de kosten vandaan komen. Opslag is de eerste post: tekst kost vrijwel niets, foto's iets, en video verreweg het meest. De tweede is de looptijd. Sommige aanbieders werken met een bedrag per jaar, andere met een eenmalige afkoop voor een lange periode. Dat laatste klinkt aantrekkelijk, maar vraag dan precies na wat er gebeurt als die periode afloopt en wie u daarover bericht. De derde post is meerwerk: een eigen webadres, het overzetten van materiaal of hulp bij het vullen. Laat de aanbieder de eerste periode en de verlenging apart benoemen, en vraag het schriftelijk. Wie dat vooraf uitvraagt, komt niet voor verrassingen te staan op het moment dat de pagina juist waardevol is geworden.
| Wat de prijs opdrijft | Wat de prijs drukt |
|---|---|
| Veel video en grote fotobestanden | Vooral tekst en een beperkte fotoreeks |
| Een eigen webadres en extra opmaak | Het standaardadres van de aanbieder |
| Hulp bij het vullen en overzetten | Zelf plaatsen en zelf ordenen |
| Verlenging die stilzwijgend doorloopt | Een duidelijke afspraak over de looptijd |
Wat gebeurt er als de aanbieder ermee stopt?
Een pagina bestaat zolang het bedrijf erachter bestaat, en niet langer.
Dit is het punt waar de meeste families niet over nadenken, en juist het punt dat later pijn doet. Een herdenkingspagina staat op de servers van een bedrijf, en geen enkel bedrijf kan garanderen dat het er over tien of twintig jaar nog is. Woorden als eeuwigdurend of voor altijd komen in voorwaarden voor, maar ze binden een onderneming niet verder dan haar eigen voortbestaan. Gaat een aanbieder over in andere handen of stopt hij ermee, dan hangt het van de nieuwe eigenaar af wat er met de pagina's gebeurt, en dat is niets wat u kunt sturen. Behandel de pagina daarom als iets tijdelijks dat u tijdelijk fijn vindt, niet als het archief van een leven. Vraag bij het afsluiten twee dingen na: kunt u alles zelf downloaden, en op welke manier wordt u geïnformeerd als er iets verandert. Zet die antwoorden bij de papieren van de uitvaart, samen met de inloggegevens.
Zelf een kopie bewaren die niemand kan uitzetten
Wat op uw eigen schijf staat, hangt van niemand anders af.
De oplossing is eenvoudig en kost een avond. Download de foto's en video's in hun oorspronkelijke bestandsgrootte, niet de kleine versie die de pagina toont, want die is voor een afdruk of een groot scherm te klein. Kopieer daarnaast de teksten uit het gastenboek naar een gewoon tekstbestand; dat is vaak het waardevolste deel, omdat het herinneringen bevat die niemand anders had opgeschreven. Zet het geheel op twee plekken, bijvoorbeeld een computer en een externe schijf die ergens anders ligt. Doe dat aan het eind van het eerste jaar, wanneer de stroom nieuwe berichten voorbij is maar de pagina nog gewoon werkt. Zet er tot slot een kort tekstbestand bij waarin staat wie erop staan en wanneer de foto's ongeveer zijn gemaakt. Over twintig jaar is dat het verschil tussen een map met beelden en een map die iemand nog kan plaatsen.
Privacy: wat de AVG hier wel en niet regelt
De overledene valt er niet onder, de levende nabestaanden wel.
Veel mensen gaan ervan uit dat de privacywet de gegevens van een overledene beschermt, maar dat is niet zo. Volgens de Autoriteit Persoonsgegevens is de AVG niet van toepassing op persoonsgegevens van overleden personen. Daar zit echter een belangrijke uitzondering aan vast die op een herdenkingspagina bijna altijd speelt: zodra gegevens over de overledene ook iets zeggen over iemand die nog leeft, zijn het persoonsgegevens van die levende persoon en geldt de wet gewoon. Een foto waarop kinderen of een partner staan valt daaronder, net als een bericht in het gastenboek waarin iemand over zijn eigen ziekte schrijft. Vraag daarom even toestemming voordat u een foto plaatst waarop anderen herkenbaar in beeld zijn, en haal een bericht weg als iemand daarom vraagt. Voor de foto's zelf geldt bovendien het auteursrecht: dat blijft bij de fotograaf, en op een openbare pagina plaatsen is een publicatie.
Wat u hier wel en niet vindt
Geen aanbieders op een rij, wel de vragen die u ze moet stellen.
U vindt hier geen vergelijking van aanbieders en geen partij die wij aanraden. Dat aanbod wisselt en zegt weinig over hoe het er over vijf jaar voor staat, en juist die termijn is bij dit onderwerp het punt. Wat hier wel staat, is de kant die in de folders ontbreekt: de keuze tussen openbaar en besloten, wat de prijs werkelijk bepaalt, wat de privacywet hier doet en wat er gebeurt als een aanbieder verdwijnt. Gaat het u om beeld voor de dienst zelf, dan staat dat op de pagina over de herdenkingsvideo. Gaat het om de accounts en wachtwoorden van de overledene, dan hoort dat bij de digitale nalatenschap. Deze pagina blijft bij de plek die na de uitvaart overblijft.
Uw eigen wens hierover vastleggen
Eén zin in uw wensenlijst voorkomt een discussie achteraf.
Of er na uw overlijden een openbare pagina komt, is een keuze waar nabestaanden verschillend over denken, en dat merken ze meestal pas als het zover is. Schrijf daarom kort op wat u zelf zou willen: wel of geen pagina, openbaar of alleen voor bekenden, en of foto's van kinderen erop mogen. Dat zijn drie regels die veel gedoe wegnemen. Datzelfde geldt voor de praktische kant van het afscheid: weet de familie of er een uitvaartverzekering loopt en of die in geld of in diensten uitkeert, dan is meteen duidelijk hoeveel ruimte er is. Wij geven zelf geen financieel of verzekeringsadvies; voor advies over een polis kunt u terecht bij een AFM-geregistreerd adviseur.
Veelgestelde vragen over de herdenkingspagina
De vragen die opkomen zodra u een aanbieder openslaat.
Een vaste plek online waar familie en vrienden foto's, herinneringen en een condoleance kunnen achterlaten. Sommige pagina's blijven jaren bestaan en groeien met verjaardagen en sterfdagen mee. Het verschil met een condoleanceregister bij de uitvaart is dat deze pagina ook daarna nog gebruikt wordt.
Meestal een korte levensbeschrijving, foto's, muziek, een video en een gastenboek waarin anderen iets kunnen achterlaten. Veel aanbieders laten u ook een datum voor de uitvaart en een route toevoegen. Kies vooraf wat u wilt, want alles kunnen betekent zelden dat alles nodig is.
Dat is de belangrijkste keuze en hij is later lastig terug te draaien. Een openbare pagina is vindbaar via zoekmachines, een besloten pagina alleen via een link of wachtwoord. Voor een klein gezelschap is besloten bijna altijd rustiger; voor een groot netwerk werkt openbaar praktischer.
Vooral de looptijd en de opslag. Een pagina met veel foto's en video kost meer dan een pagina met tekst, en een abonnement per jaar loopt anders op dan een eenmalige afkoop. Vraag altijd wat er na de eerste periode gebeurt, want daar zit het verschil.
Dan verdwijnt de pagina, en dat is geen theoretisch risico. Niemand kan u garanderen dat een bedrijf er over tien jaar nog is, hoe stellig een woord als eeuwigdurend ook klinkt. Ga er daarom van uit dat de pagina tijdelijk is en bewaar zelf een kopie.
Download de foto's en video's in hun oorspronkelijke bestandsgrootte en sla de teksten uit het gastenboek apart op. Zet dat op twee plekken, bijvoorbeeld een computer en een externe schijf. Doe dat aan het eind van het eerste jaar, wanneer er niet veel meer bij komt.
Nee. Volgens de Autoriteit Persoonsgegevens is de AVG niet van toepassing op gegevens van overleden personen. Maar zodra die gegevens ook iets zeggen over een nog levende nabestaande, vallen ze wel onder de wet. Foto's waar anderen op staan zijn daarvan het duidelijkste voorbeeld.
Niet zonder erbij na te denken. Het auteursrecht op een foto blijft bij de fotograaf, ook als u de afdruk in huis heeft, en op een openbare pagina is plaatsen een publicatie. Vraag bij foto's van een beroepsfotograaf even toestemming; die wordt vrijwel altijd gegeven.
Spreek dat meteen af en leg het vast bij twee mensen. Één beheerder die de inloggegevens kwijtraakt of zelf overlijdt, is de meest voorkomende reden dat een pagina onbeheerd achterblijft. Noteer de aanbieder, het e-mailadres en het wachtwoord op dezelfde plek als de andere papieren.
Meestal wel, maar hoe dat gaat verschilt sterk. Vraag vooraf of u de pagina zelf kunt sluiten, of daar een opzegtermijn voor geldt en of alles dan ook echt wordt gewist. Wat al gedeeld is via schermafbeeldingen of andere sites krijgt u er niet mee weg.
Kies een aanbieder waarbij u berichten vooraf kunt goedkeuren. Dat klinkt streng, maar het voorkomt dat een oud conflict op de pagina belandt op een moment dat niemand daar kracht voor heeft. Zet die instelling meteen aan; achteraf verwijderen is altijd pijnlijker dan vooraf tegenhouden.
Niet per se. Voor sommige families werkt een gedeelde map met foto's beter dan een openbare plek waar iedereen meekijkt. Begin klein en besloten; uitbreiden kan altijd nog. Voelt het als een verplichting, sla het dan over, want een herdenkingsplek hoort geen taak te worden.
Gerelateerde onderwerpen
Deze pagina's sluiten het dichtst aan: het beeld, de woorden en het herdenken.
