Wat kost palliatieve zorg thuis?
Niets uit eigen zak: wijkverpleging wordt volledig vergoed uit de basisverzekering, zonder eigen risico en zonder eigen bijdrage.
Verpleging en persoonlijke zorg thuis vallen onder de wijkverpleging, en die wordt volledig vergoed uit de basisverzekering. Er geldt geen eigen risico en geen wettelijke eigen bijdrage; dat is het grote verschil met verblijf in een instelling. De wijkverpleegkundige komt langs, stelt de indicatie en maakt samen met u een zorgplan met het aantal uren. Daarin kan ook nachtzorg of waakzorg worden opgenomen voor de laatste periode. Een verwijzing van de huisarts is voor wijkverpleging niet nodig, maar de huisarts blijft wel de behandelend arts en stelt vast dat de palliatief terminale fase is begonnen. Hulpmiddelen als een hoog-laagbed of een tillift worden meestal uitgeleend, en vrijwilligers kunnen bijspringen bij het waken.
Ook gezocht als: terminale thuiszorg vergoeding, wijkverpleging eigen risico, nachtzorg thuis aanvragen, waakzorg, thuis sterven wat kost dat, hulpmiddelen thuiszorg lenen.
In het kort
- Wijkverpleging: volledig uit de basisverzekering
- Eigen risico: geldt niet voor wijkverpleging
- Indicatie: door de wijkverpleegkundige, met een zorgplan
- Nachtzorg: kan in de indicatie worden opgenomen
- Hulpmiddelen: bed en tillift worden meestal uitgeleend
- Vrijwilligers: springen bij bij het waken
Wie betaalt wat
Bijna alles loopt via de basisverzekering; de uitzonderingen zijn goed te overzien.
| Onderdeel | Wie betaalt |
|---|---|
| Wijkverpleging thuis | Basisverzekering; geen eigen risico, geen eigen bijdrage |
| Huisarts aan huis | Basisverzekering; huisartsenzorg valt buiten het eigen risico |
| Nacht- en waakzorg | Basisverzekering, als het in de indicatie staat |
| Hulpmiddelen, zoals een hoog-laagbed | Meestal uitleen via een thuiszorgwinkel of uitleenpunt |
| Vrijwilligers bij het waken | Via een organisatie voor terminale thuiszorg; vraag naar de voorwaarden |
| Zorg via de Wet langdurige zorg | Andere route; vraag het zorgkantoor wat er dan geldt |
Waar het thuis meestal misgaat
Overdag redden families het meestal wel; het zijn de nachten die het thuis onhoudbaar maken.
Nachtzorg
Een verpleegkundige die 's nachts komt of blijft. Dit kan in de indicatie worden opgenomen; vraag er zelf naar, het wordt niet altijd aangeboden.
Waakzorg
Bedoeld voor de allerlaatste dagen, zodat er 's nachts iemand bij is en u kunt slapen. Vraag ernaar zodra de situatie kantelt.
Vrijwilligers
Zij nemen geen verpleegkundige taken over, maar zitten bij iemand zodat u even weg kunt of kunt slapen. Vraag de organisatie in uw regio.
Wat er in huis kan komen
Een kamer beneden met het juiste bed maakt vaak het verschil tussen thuis blijven en toch verhuizen.
Een hoog-laagbed, een tillift, een antidecubitusmatras, een po-stoel, een rollator: het meeste wordt uitgeleend via een thuiszorgwinkel of uitleenpunt, en de wijkverpleegkundige of de huisarts vraagt het aan. Wacht daar niet te lang mee. Zodra tillen, wassen of verschonen zwaar wordt, is het moment er al; achteraf zeggen mensen bijna altijd dat ze het eerder hadden moeten vragen. Denk ook aan de praktische kant: een bed beneden, ruimte om er met twee mensen omheen te lopen en een plek waar de spullen van de thuiszorg kunnen staan.
Zo vraagt u zorg thuis aan
In deze volgorde staat de zorg meestal binnen een dag, en weet u wat er verder mogelijk is.
- 1
Bel de huisarts
Vraag de huisarts vast te stellen dat de palliatief terminale fase is begonnen en mee te denken.
- 2
Bel een thuiszorgorganisatie
Meld dat het om palliatief terminale zorg gaat; dat maakt verschil in hoe snel er iemand komt.
- 3
Laat de indicatie stellen
De wijkverpleegkundige komt langs en maakt samen met u een zorgplan met het aantal uren.
- 4
Vraag naar nachtzorg
Geef aan hoe de nachten gaan en vraag of nacht- of waakzorg in de indicatie kan worden opgenomen.
- 5
Vraag hulpmiddelen aan
Vraag om een hoog-laagbed of tillift zodra tillen zwaar wordt; die worden meestal uitgeleend.
Wat u hier wel en niet vindt
Niet alleen wat er vergoed wordt, maar ook wat u zelf moet vragen — want daar zit het echte verschil.
De vergoeding is in Nederland goed en dat weten mensen vaak niet; er wordt onnodig gepiekerd over kosten die er niet zijn. Wat wél misgaat: nachtzorg wordt niet aangeboden als u er niet naar vraagt, hulpmiddelen komen te laat in huis, en families houden vol tot het niet meer gaat. Op deze pagina staat daarom wat er is én op welk moment u erom moet vragen. Voor uw eigen polis en situatie belt u uw zorgverzekeraar.
Dekt een uitvaartverzekering thuiszorg?
Nee. Palliatieve thuiszorg valt onder de zorgverzekering, de uitvaartverzekering staat daar los van.
Wijkverpleging in de laatste levensfase wordt vergoed uit de basisverzekering, zonder eigen risico. Een uitvaartverzekering keert pas uit na het overlijden en dekt de uitvaart zelf. Die twee door elkaar halen leidt tot verkeerde verwachtingen. Gebruik deze periode om na te gaan of er een polis is, en of het bedrag nog past bij de uitvaart die u voor ogen heeft.
Veelgestelde vragen over palliatieve thuiszorg
De vragen die spelen zodra duidelijk wordt dat iemand thuis wil blijven.
Verpleging en persoonlijke zorg thuis door de wijkverpleging worden volledig vergoed uit de basisverzekering. Daar hoort ook de zorg in de palliatief terminale fase bij. De huisarts blijft de behandelend arts en komt aan huis; ook zijn zorg valt onder de basisverzekering.
Nee. Voor wijkverpleging geldt geen eigen risico en geen wettelijke eigen bijdrage. Dat is een verschil met bijvoorbeeld verblijf in een high care hospice, waar het eigen risico wel geldt. Zorg thuis kost u dus in principe niets uit eigen zak.
De wijkverpleegkundige. Die komt langs, kijkt wat er nodig is en stelt samen met u een zorgplan op met het aantal uren zorg. Verandert de situatie, dan wordt dat plan bijgesteld; zeg het dus als u merkt dat het thuis niet meer lukt.
Dat kan. In de indicatie legt de wijkverpleegkundige vast of er nachtzorg of waakzorg nodig is. Dat is bedoeld voor de laatste periode, zodat u niet alle nachten zelf hoeft door te waken. Vraag ernaar zodra de nachten zwaar beginnen te worden.
Voor wijkverpleging stelt de wijkverpleegkundige zelf de indicatie; u heeft daarvoor geen verwijzing van de huisarts nodig. Wel is het verstandig de huisarts te betrekken, want die stelt vast dat de palliatief terminale fase is begonnen en blijft de behandelend arts.
Vrijwilligers uit de terminale thuiszorg nemen geen verpleegkundige taken over, maar zitten bij iemand, houden een oogje in het zeil en geven u de kans om te slapen of even weg te gaan. Vraag de organisatie in uw regio wat zij bieden.
Dan loopt de zorg via de Wet langdurige zorg in plaats van via de zorgverzekering. De route verschilt, de zorg thuis blijft mogelijk. Vraag de wijkverpleegkundige of het zorgkantoor welke regeling in uw geval geldt en wat dat betekent voor de kosten.
Meestal wel. Een hoog-laagbed, een tillift, een antidecubitusmatras en dergelijke worden vaak geleend via een thuiszorgwinkel of uitleenpunt. De wijkverpleegkundige of de huisarts vraagt dat aan. Vraag erom zodra tillen of wassen zwaar begint te worden; wachten maakt het thuis alleen lastiger.
Vaak binnen een dag, soms dezelfde dag nog. In de terminale fase schalen thuiszorgorganisaties snel op. Bel meerdere organisaties als de eerste geen ruimte heeft, en zeg er duidelijk bij dat het om palliatief terminale zorg gaat; dat maakt verschil in de planning.
Zeg dat op tijd. Thuis blijven is geen doel op zich, en het lukt niet iedereen. De wijkverpleegkundige en de huisarts kunnen dan kijken naar een hospice of een palliatieve unit. Die overstap is normaal en zegt niets over hoe u het heeft gedaan.
Gerelateerde onderwerpen
Deze pagina's sluiten het dichtst aan: de hospicekant, de laatste fase en wat er thuis gebeurt.
