Lichaam schenken aan de wetenschap: procedure | RouwUitvaart.nl
Lichaamsdonatie uitgelegd · Feitelijk & volledig · dag en nacht bereikbaar

Je lichaam schenken aan de wetenschap: hoe werkt het, en voor wie is het?

Kost het wat of is het gratis? Kan iedereen zich aanmelden? En wordt je lichaam misschien alsnog geweigerd? Op deze pagina leggen we lichaamsdonatie in Nederland stap voor stap en feitelijk uit.

Direct antwoord: je lichaam schenken aan de wetenschap betekent dat je het na overlijden ter beschikking stelt aan een anatomisch instituut voor onderwijs en onderzoek, in plaats van een begrafenis of crematie. Je legt dit bij leven vast in een handgeschreven wilsbeschikking bij het instituut.

De donatie zelf is gratis en instituten als het LUMC en het Erasmus MC betalen het vervoer en de latere crematie, maar een afscheidsplechtigheid en overige kosten zijn voor de nabestaanden. Er is geen garantie dat je lichaam wordt geaccepteerd. Moet er een uitvaart worden geregeld? Bel dag en nacht 085-0048099: u wordt automatisch doorverbonden met het team van onze vaste uitvaartpartner, dat uw vragen beantwoordt en, als u dat wilt, de uitvaart in gang zet bij een uitvaartverzorger bij u in de buurt.

Vaste prijzen zonder apart basistarief. Vaste samenstellingen: crematie vanaf €2.000, begrafenis vanaf €3.900 inclusief algemeen graf. Een crematie zelf regelen kan vanaf circa €800; losse diensten, zoals een complete opbaring, kunnen er altijd bij.

Ook gezocht als: lichaam ter beschikking van de wetenschap, lichaam aan de wetenschap, ter beschikking stellen aan de wetenschap, lichaam doneren aan de wetenschap, anatomisch instituut.

In het kort
  • Gratis, geen vergoeding: aanmelden en doneren kost niets; u krijgt er ook niets voor betaald.
  • Instituut betaalt vervoer en crematie (het UMCG het vervoer tot 100 kilometer); afscheidsplechtigheid en overige kosten zijn voor de nabestaanden.
  • Geen garantie op acceptatie: ook ingeschreven donoren kunnen bij overlijden alsnog worden afgewezen.
  • Nederland heeft een overschot aan aangemelde donoren; instituten stellen soms een opnamestop in.
  • Aparte wilsbeschikking nodig: een gewoon donorcodicil regelt alleen organen, niet je hele lichaam.
  • Wettelijk geregeld in de artikelen 67 tot en met 69 van de Wet op de lijkbezorging.
  • Snelle overdracht: het lichaam moet volgens onder meer het LUMC en het Radboudumc binnen 24 uur na overlijden in het instituut zijn.
Een derde weg naast begraven en cremeren

Wat betekent het om je lichaam aan de wetenschap te schenken?

Je lichaam aan de wetenschap schenken betekent dat het na overlijden naar het anatomisch instituut van een universitair medisch centrum gaat voor medisch onderwijs en onderzoek, in plaats van naar een begraafplaats of crematorium.

Naast begraven en cremeren bestaat er een derde optie na overlijden: je lichaam ter beschikking stellen aan de wetenschap. In dat geval gaat je lichaam niet naar een begraafplaats of crematorium, maar naar het anatomisch instituut van een universitair medisch centrum (UMC).

Daar wordt het gebruikt voor medisch onderwijs (toekomstige artsen, specialisten en paramedici leren er de bouw van het menselijk lichaam mee kennen) en soms ook voor wetenschappelijk onderzoek, bijvoorbeeld het ontwikkelen van nieuwe operatietechnieken.

Het is een besluit dat mensen om uiteenlopende redenen nemen: uit een gevoel dat het lichaam na de dood nog nuttig kan zijn, uit praktische overwegingen rond de kosten van een uitvaart, of simpelweg omdat het idee van begraven of cremeren minder aanspreekt.

Wat de reden ook is, het is goed om vooraf helder te hebben wat het precies inhoudt, want er zitten meer haken en ogen aan dan vaak wordt gedacht.

Dag en nacht bereikbaar
Heldere informatie
Gebaseerd op officiële bronnen
Plan B voor nabestaanden

Hoe werkt de procedure precies?

De procedure kent drie stappen: je meldt je bij leven aan bij een anatomisch instituut, legt je wens vast in een wilsbeschikking (de Wet op de lijkbezorging staat in de artikelen 19 en 67 een eigenhandig geschreven, gedagtekende en ondertekende verklaring of een notariële akte toe; volgens de Rijksoverheid vraagt het instituut om een handgeschreven verklaring), en na overlijden beslist het instituut of het lichaam wordt geaccepteerd en overgebracht.

In Nederland nemen anatomische instituten, verbonden aan de universitair medische centra, lichaamsdonaties in ontvangst. Het aantal en de indeling kunnen door fusies en beleidswijzigingen veranderen. Wil je je lichaam doneren, dan meld je je bij leven aan bij een instituut naar keuze, vaak simpelweg het instituut dat het dichtst bij je in de buurt ligt, al hanteert niet elk instituut dezelfde regio-indeling.

Stap 1: contact opnemen en informatie ontvangen

Na aanmelding stuurt het instituut je een informatiepakket toe. Daarin staat precies wat de voorwaarden zijn, wat er met je lichaam gebeurt en wat dit betekent voor je nabestaanden. Het is belangrijk om deze informatie ook echt met je naasten te bespreken, want zij zullen na je overlijden snel moeten handelen.

Stap 2: de wilsbeschikking opstellen

Volgens de Rijksoverheid vraagt het instituut je om een handgeschreven, gedateerde en ondertekende verklaring, de wilsbeschikking (de Wet op de lijkbezorging staat in de artikelen 19 en 67 ook een notariële akte toe), waarin je vastlegt dat je lichaam na overlijden niet wordt begraven of gecremeerd, maar ter beschikking wordt gesteld aan de wetenschap. Het instituut bewaart het origineel; jij en je huisarts ontvangen een kopie.

Veelgemaakte fout: een gewoon donorcodicil of registratie in het Donorregister is hiervoor níét voldoende. Dat gaat alleen over organen en weefsels voor transplantatie. Voor het schenken van je hele lichaam vraagt het anatomisch instituut een aparte, handgeschreven verklaring (codicil), die het instituut zelf bewaart (Rijksoverheid). Leg je de wens alleen vast in een testament of notariële akte, dan sta je nog niet ingeschreven bij een instituut; meld je daarom altijd zelf aan bij het instituut.

Stap 3: na overlijden

Zodra je overlijdt, nemen je nabestaanden of je huisarts contact op met het gekozen instituut of met de uitvaartondernemer die het instituut daarvoor heeft aangewezen. Er wordt dan gevraagd naar de doodsoorzaak en omstandigheden, waarna het instituut beslist of het lichaam daadwerkelijk wordt geaccepteerd. Is dat het geval, dan wordt het lichaam overgebracht naar het instituut (volgens onder meer het LUMC en het Radboudumc binnen 24 uur na overlijden), waar het wordt geconserveerd en voorbereid voor gebruik in onderwijs en onderzoek.

Wettelijke termijn: de ontleding mag niet eerder dan 36 uur na het overlijden beginnen, en voor de ontleding is schriftelijke toestemming van de burgemeester nodig (het zogeheten verlof tot ontleding). Hoe dat praktisch loopt, staat in de informatie van het instituut; bij het Radboudumc bijvoorbeeld via een vaste uitvaartondernemer van het instituut.
Let op: deze snelle overdracht betekent dat nabestaanden maar weinig tijd hebben om in de vertrouwde vorm afscheid te nemen. Een uitgebreide opbaring zoals bij een reguliere uitvaart is meestal niet mogelijk. Sommige families kiezen er daarom voor om, los van de donatie, alsnog een herdenkingsbijeenkomst te organiseren zonder het lichaam erbij.
Waarom die snelheid? Volgens het LUMC en het Radboudumc moet het lichaam binnen 24 uur na overlijden in het instituut zijn, omdat conserveren daarna niet meer mogelijk is. Bij overlijden in het buitenland nemen onder meer het LUMC, het Erasmus MC en het UMCG het lichaam niet aan.

Kost het wat, of is het echt gratis?

De donatie zelf is gratis en levert geen vergoeding op: instituten als het LUMC en het Erasmus MC betalen het vervoer naar het instituut en de latere crematie, maar een afscheidsplechtigheid, mortuariumgebruik en, bij afwijzing, een reguliere uitvaart zijn voor rekening van de nabestaanden.

Dit is een van de meest hardnekkige misverstanden: veel mensen denken dat lichaamsdonatie hun nabestaanden helemaal niets kost. Dat klopt maar ten dele. De donatie zelf is voor jou als donor gratis. Je betaalt niets om je aan te melden of om geaccepteerd te worden. Je krijgt er ook geen vergoeding voor: lichaamsdonatie is een gift, zonder tegenprestatie.

Wat het instituut betaalt, staat in de voorwaarden van dat instituut. Het LUMC en het Erasmus MC betalen bijvoorbeeld het vervoer van het lichaam naar het instituut en de crematie die volgt nadat het lichaam niet langer nodig is voor onderwijs of onderzoek; het UMCG betaalt het vervoer tot 100 kilometer. Alle overige kosten zijn voor de nabestaanden. Denk aan een eventuele afscheidsplechtigheid, gebruik van een mortuarium of rouwcentrum, drukwerk, of een herdenkingsbijeenkomst zonder lichaam.

Bekijk wie welke kosten betaalt: het volledige overzicht
Kostenpost Wie betaalt?
Aanmelding en donatie zelf Gratis, geen kosten voor donor
Vervoer lichaam naar het instituut Betaald door het instituut (bij het UMCG tot 100 kilometer)
Crematie na afloop van het onderzoek/onderwijs Betaald door het instituut
Afscheidsplechtigheid, rouwcentrum, drukwerk Voor rekening van de nabestaanden
Reguliere uitvaart, als het lichaam wordt afgewezen Voor rekening van de nabestaanden

Dat laatste punt is precies waarom het verstandig blijft om een uitvaartverzekering aan te houden, ook als je je lichaam wilt doneren. Er is namelijk geen enkele garantie dat je lichaam op het moment van overlijden ook echt wordt geaccepteerd, en dan moet er alsnog een reguliere begrafenis of crematie geregeld worden, met de bijbehorende kosten.

Voor wie is het bedoeld: kan echt iedereen zich aanmelden?

In principe kan iedereen zich aanmelden, maar instituten hanteren eigen voorwaarden zoals een maximumleeftijd of postcode-eis, en orgaan- en weefseldonatie krijgen altijd voorrang op lichaamsdonatie.

In principe staat lichaamsdonatie open voor iedereen die dit weloverwogen wil vastleggen, maar in de praktijk hanteren instituten aanvullende voorwaarden. Sommige instituten stellen bijvoorbeeld een maximumleeftijd bij inschrijving, of accepteren alleen aanmeldingen uit een bepaald postcodegebied. Ook komt het voor dat een instituut tijdelijk geen nieuwe donoren meer aanneemt vanwege een overschot, en later de inschrijvingen weer heropent.

Sta je al geregistreerd als orgaan- of weefseldonor? Dan geldt: orgaan- en weefseldonatie krijgen altijd voorrang op lichaamsdonatie. Worden na je overlijden organen of weefsels uitgenomen voor transplantatie, dan neemt niet elk anatomisch instituut het lichaam daarna nog aan voor lichaamsdonatie. Dit verschilt per instelling en hangt af van hun eigen beleid.

Het is dus geen kwestie van "iedereen is welkom, altijd": de voorwaarden verschillen per instituut en kunnen in de loop van de tijd veranderen. Informeer daarom altijd rechtstreeks bij het instituut van je keuze naar de actuele voorwaarden, in plaats van af te gaan op wat je ooit hebt gehoord of gelezen.

Nabestaanden kunnen soms alsnog beschikken: heeft de overledene zelf niets vastgelegd, dan kan volgens artikel 67 van de Wet op de lijkbezorging de echtgenoot, geregistreerde partner of levensgezel toestemming geven voor ontleding, en als die er niet is de familie in de volgorde die dat artikel noemt. Daarnaast is schriftelijk verlof van de burgemeester nodig (artikel 68) en moet een instituut het lichaam willen aannemen. Volgens de Rijksoverheid vragen de instituten om toestemming van de donor zelf.

Zit de wetenschap eigenlijk wel op jouw lichaam te wachten?

Er melden zich meer donoren aan dan de instituten kunnen opnemen: volgens het LUMC is het aanbod soms groter dan de vraag, en sommige instituten stellen daarom een inschrijvingsstop in.

Dit is misschien wel de meest verrassende kant van dit onderwerp: er is geen tekort aan donoren. Volgens het LUMC kan het aanbod groter zijn dan de vraag, en volgens Maastricht University kan daar in ongeveer één op de twee gevallen een donatie niet worden geaccepteerd, onder meer omdat de opslagruimte op dat moment vol kan zijn.

Het gevolg is dat sommige anatomische instituten periodiek een opnamestop instellen: ze nemen dan tijdelijk geen nieuwe aanmeldingen meer aan, of stellen strengere voorwaarden (zoals een leeftijdsgrens of postcode-eis) om de instroom te beperken. Dat betekent niet dat lichaamsdonatie overbodig is geworden (instituten hebben nog steeds doorlopend lichamen nodig), maar wel dat de aanmelding, en later de daadwerkelijke acceptatie na overlijden, minder vanzelfsprekend is dan veel mensen denken.

Kun je worden afgewezen? Ja, ook als je al staat ingeschreven

Ja: ook ingeschreven donoren kunnen bij overlijden alsnog worden afgewezen, onder meer bij een overschot, obesitas, ernstige beschadiging, een uitgevoerde autopsie, besmettelijke ziekten of een te lange overdrachtstijd.

Dit is een cruciaal punt dat vaak over het hoofd wordt gezien: ingeschreven staan bij een anatomisch instituut is geen garantie dat je lichaam na overlijden ook daadwerkelijk wordt geaccepteerd. Instituten behouden zich altijd het recht voor om op het moment van aanbieden alsnog te weigeren. Redenen voor afwijzing zijn onder meer:

Bekijk alle redenen waarom een lichaam kan worden afgewezen
  • Overschot op dat moment: als het instituut al voldoende lichamen heeft, kan een aanbod alsnog worden afgewezen.
  • Obesitas (zwaarlijvigheid): volgens het LUMC en het UMCG een reden om een lichaam niet aan te nemen, bij een BMI boven 30.
  • Ernstige beschadiging van het lichaam: bijvoorbeeld door een dodelijk ongeval of een zeer recent uitgevoerde operatie.
  • Een uitgevoerde autopsie/obductie: als er gerechtelijk of medisch sectie heeft plaatsgevonden.
  • Bepaalde besmettelijke ziekten: sommige aandoeningen maken een lichaam ongeschikt.
  • Te lange overdrachtstijd: het lichaam moet volgens onder meer het LUMC binnen 24 uur na overlijden in het instituut zijn; bij overlijden in het buitenland nemen instituten als het LUMC en het Erasmus MC het lichaam niet aan.

Wordt het lichaam alsnog afgewezen, dan zijn de nabestaanden zelf verantwoordelijk voor een reguliere begrafenis of crematie, inclusief de bijbehorende kosten. Dit is precies waarom onafhankelijke, feitelijke voorlichting vooraf zo belangrijk is: lichaamsdonatie is een waardevolle keuze, maar geen zekerheid, en het is verstandig om er met je naasten een reëel plan B voor achter de hand te hebben.

Wat gebeurt er nadat je lichaam is geaccepteerd?

Het lichaam wordt geconserveerd en ingezet voor onderwijs en onderzoek; daarna volgt een crematie die het instituut regelt en betaalt, volgens het LUMC meestal één tot twee jaar na overlijden, collectief en anoniem.

Na aankomst bij het instituut wordt het lichaam geconserveerd en vervolgens ingezet voor onderwijs en onderzoek. Dat gebruik kan enige tijd duren: volgens het LUMC wordt het lichaam meestal één tot twee jaar na overlijden gecremeerd, en volgens Amsterdam UMC (locatie VUmc) kan dat enkele weken, maanden of jaren na overlijden zijn. Individuele lichaamsdelen blijven soms langer bewaard voor specifieke doeleinden. Bij instituten als het LUMC en het Radboudumc gebeurt de crematie anoniem; het instituut regelt en betaalt die. Een bijzondere vorm van onderzoek met geschonken lichamen is de body farm in Nederland.

Wat er met de as gebeurt, verschilt per instituut: sommige instituten verstrooien de as (het UMCG en Amsterdam UMC, locatie VUmc, verstrooien de as bijvoorbeeld over de Noordzee), andere hebben een eigen gedenkplek. Diverse universiteiten hebben een gedenkmonument of gedenkplek voor lichaamsdonoren ingericht, waar nabestaanden terecht kunnen om stil te staan bij hun overleden dierbare, ook al is er geen individueel graf of individuele asbestemming. Op sommige plekken wordt jaarlijks een herdenkingsbijeenkomst voor nabestaanden gehouden.

Een weloverwogen keuze, geen garantie

Lichaamsdonatie is gratis, maar dekt niet alle kosten rond het overlijden en biedt geen garantie op acceptatie: regel daarom altijd een alternatief voor het geval het lichaam wordt afgewezen.

Je lichaam schenken aan de wetenschap is een waardevolle en persoonlijke keuze die bijdraagt aan de opleiding van toekomstige artsen en aan medisch onderzoek. Het is geen manier om kosten te vermijden: de donatie zelf is gratis, maar niet alle kosten rond je overlijden worden gedekt, en er is geen garantie op acceptatie. Wie deze route serieus overweegt, doet er goed aan om zich rechtstreeks bij een anatomisch instituut te informeren, de wilsbeschikking zorgvuldig vast te leggen, en de keuze duidelijk te bespreken met naasten, inclusief een reëel alternatief voor het geval het lichaam onverhoopt niet wordt geaccepteerd.

Moet er een uitvaart worden geregeld? Bel gerust: het team van onze vaste uitvaartpartner beantwoordt uw vragen.

Inhoud gecontroleerd door de redactie van RouwUitvaart.nl Regelmatig gecontroleerd en bijgewerkt

Wat betekent lichaamsdonatie voor je uitvaartverzekering?

Bij een kapitaal- of levensverzekering wordt het verzekerde bedrag aan de begunstigde op de polis uitgekeerd, ook bij lichaamsdonatie; bij een naturaverzekering bepalen de polisvoorwaarden wat er gebeurt als de verzekerde diensten niet of maar gedeeltelijk worden gebruikt.

Veel mensen vragen zich af of hun uitvaartverzekering nog zin heeft als ze hun lichaam willen schenken. Het antwoord hangt af van het soort polis. Bij een kapitaalverzekering of levensverzekering is een vast bedrag verzekerd; dat bedrag wordt na overlijden aan de begunstigde op de polis uitgekeerd, ook wanneer het lichaam wordt gedoneerd. Die kan dat geld vrij besteden, bijvoorbeeld aan een herdenkingsbijeenkomst of aan een reguliere uitvaart als het lichaam onverhoopt wordt afgewezen.

Bij een naturaverzekering ligt het anders: die verzekert (een deel van) de uitvaart in diensten en producten. Wat er gebeurt als die bij lichaamsdonatie niet of maar gedeeltelijk worden gebruikt, staat in de polisvoorwaarden. Bij de Monuta Uitvaartverzekering Natura bijvoorbeeld hoort naast de diensten ook een vrij te besteden bedrag, dat volgens Monuta wordt uitgekeerd op basis van ingediende rekeningen die met de uitvaart te maken hebben. Controleer daarom altijd uw eigen polisvoorwaarden, of laat ze nakijken door een AFM-geregistreerd adviseur, zodat u weet waar u aan toe bent. Juist omdat acceptatie nooit gegarandeerd is, blijft een verzekering of financiële reservering een verstandig vangnet.

Veelgestelde vragen over lichaamsdonatie

De donatie zelf is gratis: je betaalt niets en ontvangt ook geen vergoeding. Instituten als het LUMC en het Erasmus MC betalen het vervoer naar het instituut en de crematie na afloop van het onderzoek; het UMCG betaalt het vervoer tot 100 kilometer. Kosten zoals een afscheidsplechtigheid of mortuariumgebruik zijn wel voor rekening van de nabestaanden.

In principe wel, maar instituten hanteren eigen voorwaarden, zoals een maximumleeftijd bij inschrijving of een postcode-eis. Sommige instituten kennen tijdelijke opnamestops door het grote aanbod. Ook orgaan- en weefseldonatie krijgen voorrang. Omdat de voorwaarden per instelling verschillen en kunnen veranderen, informeert u altijd rechtstreeks bij het instituut van uw keuze.

Nee. Ook als u vooraf staat ingeschreven, kan het instituut op het moment van overlijden alsnog weigeren. Redenen zijn onder meer een overschot aan lichamen, obesitas, ernstige beschadiging, een uitgevoerde autopsie, besmettelijke ziekten of een te lange overdrachtstijd. Houd daarom altijd rekening met een reguliere uitvaart als alternatief.

Er is geen tekort: volgens het LUMC kan het aanbod groter zijn dan de vraag, en volgens Maastricht University kan daar in ongeveer één op de twee gevallen een donatie niet worden geaccepteerd. Daardoor stellen sommige instituten periodiek een opnamestop in of hanteren zij strengere voorwaarden. Aanmelden en later geaccepteerd worden is dus minder vanzelfsprekend dan veel mensen denken.

Nee. Een gewoon donorcodicil of registratie in het Donorregister gaat alleen over organen en weefsels voor transplantatie. Voor het schenken van je hele lichaam heb je een aparte, eigenhandig geschreven wilsbeschikking nodig, ingediend bij een anatomisch instituut. Een wens in alleen een testament of notariële akte is nog geen inschrijving bij een instituut; het instituut bewaart het origineel.

Dan zijn uw nabestaanden zelf verantwoordelijk voor een reguliere begrafenis of crematie, met de bijbehorende kosten. Omdat acceptatie op het moment van overlijden nooit is gegarandeerd, is dit een reëel scenario. Houd daarom altijd een uitvaartverzekering aan of leg een financiële reservering opzij als vangnet voor uw naasten.

Bij een kapitaal- of levensverzekering wordt het verzekerde bedrag uitgekeerd aan de begunstigde op de polis. Bij een naturaverzekering bepalen de polisvoorwaarden wat er gebeurt als de verzekerde diensten bij lichaamsdonatie niet of maar gedeeltelijk worden gebruikt. Controleer daarom altijd uw polisvoorwaarden.

Orgaan- en weefseldonatie krijgen altijd voorrang op lichaamsdonatie. Worden na uw overlijden organen of weefsels uitgenomen voor transplantatie, dan neemt niet elk anatomisch instituut het lichaam daarna nog aan; dit verschilt per instelling en hangt af van hun eigen beleid. Informeer hier vooraf naar bij het instituut van uw keuze.

Volgens het LUMC meestal één tot twee jaar na overlijden; volgens Amsterdam UMC (locatie VUmc) kan het enkele weken, maanden of jaren duren, afhankelijk van onderwijs en onderzoek. Het instituut regelt en betaalt de crematie, bij het LUMC collectief en anoniem. Wat er met de as gebeurt, verschilt per instituut: het UMCG verstrooit de as bijvoorbeeld over de Noordzee.

Volgens artikel 67 van de Wet op de lijkbezorging kan dat als de overledene niets heeft vastgelegd: dan kan de echtgenoot, geregistreerde partner of levensgezel toestemming geven, en anders de familie in de volgorde van dat artikel. Volgens de Rijksoverheid vragen de instituten wel om toestemming van de donor zelf. Vraag het daarom altijd na bij het instituut.

Bij overlijden in het buitenland nemen instituten als het LUMC, het Erasmus MC en het UMCG het lichaam niet aan; volgens het LUMC moet het lichaam binnen 24 uur na overlijden in het instituut zijn. Woont of verblijft u regelmatig in het buitenland, bespreek dit dan vooraf met het instituut van uw keuze.

Nee, u kunt niet kiezen voor welk onderzoek of onderwijs uw lichaam wordt gebruikt. Het anatomisch instituut bepaalt de bestemming op basis van de behoeften op dat moment, zoals medisch onderwijs aan toekomstige artsen of het ontwikkelen van nieuwe operatietechnieken. Ook individuele lichaamsdelen blijven soms langer bewaard voor specifieke doeleinden.

De terbeschikkingstelling van het lichaam aan de wetenschap is geregeld in de artikelen 67 tot en met 69 van de Wet op de lijkbezorging. De ontleding mag niet eerder dan 36 uur na het overlijden beginnen (artikel 69) en vereist schriftelijk verlof van de burgemeester (artikel 68).

Gerelateerde onderwerpen

Bekijk de andere 6 pagina's over uitvaart, kosten en regelzaken
⚜️ ROUWUITVAART.NL

Een uitvaart regelen?

Bel gerust: het team van onze vaste uitvaartpartner beantwoordt uw vragen en zet, als u dat wilt, de uitvaart in gang bij een uitvaartverzorger bij u in de buurt, die uitvoert wat u niet zelf doet. Ook 's avonds en in het weekend bereikbaar, zonder verplichtingen.