Wat bepaalt de prijs van een dierencrematie?
Individueel of collectief, en daarna het gewicht.
De prijs verschilt sterk per crematorium, en wij noemen er bewust geen bedrag bij: onze prijsvergelijking gaat over uitvaarten van mensen. Wat de prijs bepáált is wel duidelijk. De grootste keuze is individueel of collectief. Bij een individuele crematie wordt alleen uw huisdier gecremeerd en krijgt u de as terug. Bij een collectieve crematie worden meerdere dieren tegelijk gecremeerd; de as is dan niet te ontvangen en kan dus ook niet in een urn of assieraad. Het crematorium verstrooit die as meestal zelf en laat u weten wanneer dat is gebeurd. Daarna telt het gewicht: crematoria werken met gewichtsklassen en boven een bepaald gewicht komt er vaak een toeslag per klasse bij. Verder tellen mee: ophalen of zelf brengen, een afscheidsmoment ter plekke en de urn.
Ook gezocht als: hond cremeren kosten, kat laten cremeren, individueel of collectief cremeren, as huisdier terugkrijgen, dierencrematorium kiezen.
In het kort
- Individueel: alleen uw dier, u krijgt de as terug
- Collectief: meerdere dieren tegelijk, geen as terug
- Gewicht: crematoria rekenen per gewichtsklasse
- Brengen: zelf brengen scheelt ophaalkosten
- Erbij zijn: kan soms, verschilt per locatie
- Wij: bemiddelen niet in dierencrematies
Individueel of collectief
Dit is geen prijsvraag maar de vraag of u de as terug wilt.
Bijna elk dierencrematorium biedt twee vormen aan, en het verschil is groter dan de prijslijst suggereert. Bij een individuele crematie wordt alleen uw huisdier gecremeerd; er gaan geen andere dieren mee. Wat er overblijft is dus alleen van hem, en u kunt die as terugkrijgen, bewaren in een urn of laten verwerken in een sieraad. Bij een collectieve crematie worden meerdere dieren tegelijk gecremeerd. Dat is goedkoper, maar het betekent ook dat de as niet aan u kan worden meegegeven: die is niet meer te scheiden. Het crematorium verstrooit de as in dat geval meestal zelf en bericht u daarover. Beslis dus eerst dit, en pas daarna over de rest. Wie het andersom doet, kiest op prijs en komt er achteraf achter dat er geen as is.
| Onderwerp | Individueel | Collectief |
|---|---|---|
| Wie er in de oven gaat | Alleen uw huisdier | Meerdere dieren tegelijk |
| As terugkrijgen | Ja | Nee |
| Urn of assieraad | Mogelijk | Niet mogelijk |
| Wat er met de as gebeurt | U bepaalt | Het crematorium verstrooit |
| Prijs | Hoger | Lager |
Waarom het gewicht meetelt
Crematoria rekenen per gewichtsklasse.
Na de keuze tussen individueel en collectief is het gewicht van uw huisdier de grootste factor. Dat klinkt zakelijk en dat is het ook: een groter dier vraagt meer tijd en meer capaciteit in de oven. Dierencrematoria werken daarom met gewichtsklassen, en boven een bepaald gewicht komt er vaak een toeslag per extra klasse bij. Voor een kat of een klein hondje valt dat mee; bij een grote hond kan het verschil oplopen. Vraag daarom altijd in welke klasse uw dier valt en wat de klasse daarboven kost, want dat scheelt soms meer dan u denkt. Wat wij hier niet doen is bedragen noemen: die verschillen sterk per crematorium en onze prijsvergelijking gaat over uitvaarten van mensen, niet over dieren. Vraag dus altijd om een prijslijst op papier of per mail.
Via de dierenarts of zelf brengen
Wie het dier brengt, bepaalt vaak ook wáár het gebeurt.
Er zijn twee gebruikelijke routes. De eerste loopt via de dierenarts: overlijdt uw huisdier in de praktijk of wordt hij daar ingeslapen, dan geeft de praktijk het dier mee aan het crematorium waarmee zij samenwerken. Dat is de makkelijkste weg en vaak ook de weg die u niet zelf kiest. Wilt u een ander crematorium, zeg dat dan meteen bij de dierenarts, want daarna is het lastiger. De tweede route is dat u uw huisdier zelf brengt. Dat scheelt de kosten van ophalen en het geeft u de gelegenheid om zelf afscheid te nemen op de locatie. Sommige crematoria bieden daar een aparte ruimte voor aan en soms mag u erbij zijn wanneer het dier de oven in gaat. Of dat kan verschilt per locatie en het kost meestal extra; vraag ernaar voordat u komt.
Wat u met de as kunt doen
Alleen bij een individuele crematie is er iets te kiezen.
Krijgt u de as terug, dan komt er een vraag bij die veel mensen onderschatten: waar blijft hij. U kunt de as bewaren in een urn, verstrooien op een plek die iets betekent, laten verwerken in een sieraad of een klein deel apart houden en de rest verstrooien. Er is geen wettelijke wachttijd zoals bij mensen, dus u kunt meteen kiezen — en juist dat maakt het verstandig om het niet op de dag zelf te doen. Neem een paar weken. Wilt u de as verstrooien op een plek buitenshuis, kijk dan of dat op dat terrein is toegestaan; op veel natuurgebieden en op andermans grond mag het niet zomaar. En bespreek het met de andere huisgenoten, want een huisdier is meestal van iedereen in huis, ook van de kinderen.
Begraven in eigen tuin of op een dierenbegraafplaats
Vraag het na bij de gemeente voordat u de schep pakt.
Cremeren is niet de enige mogelijkheid. Een huisdier begraven in eigen tuin kan onder voorwaarden, maar de regels verschillen per gemeente en er kunnen beperkingen gelden rond grondwater en de diepte van het graf. Vraag het dus na voordat u het doet; de gemeente geeft daar gewoon antwoord op. Houd er bovendien rekening mee dat u die plek achterlaat als u ooit verhuist, en dat weegt voor sommige mensen zwaarder dan ze vooraf denken. Het andere alternatief is een dierenbegraafplaats. Daar geldt, net als bij mensen, een termijn waarvoor een plek wordt uitgegeven; vraag dus hoe lang die loopt en wat verlengen kost. Welke vorm u ook kiest, kies hem bewust en niet in de eerste uren, want in die uren kiest verdriet en niet u.
Vaak het eerste afscheid van een kind
Zeg dat het dier dood is, niet dat het slaapt.
Voor veel kinderen is een overleden huisdier het eerste afscheid dat ze meemaken, en dat maakt het belangrijker dan volwassenen soms inschatten. Zeg het eerlijk en in gewone woorden: het dier is dood en komt niet terug. Vermijd het woord ingeslapen, want jonge kinderen nemen dat letterlijk en worden er soms bang van om zelf te gaan slapen. Laat kinderen meedoen als ze dat willen: een tekening bij de mand, een steen in de tuin, een doosje met het halsbandje erin. Dat helpt meer dan uitleg, omdat kinderen rouwen met hun handen. En schrik niet als ze na tien minuten weer buiten spelen; dat is precies hoe het bij hen werkt en het betekent niet dat het ze niets doet.
Zo bereidt u een dierencrematie voor
Vijf stappen, en de eerste bepaalt alle volgende.
- 1
Kies eerst: as terug of niet
Dat bepaalt of het individueel of collectief moet, en dus de prijs.
- 2
Vraag naar de gewichtsklasse
Crematoria rekenen per klasse; boven een bepaald gewicht komt er een toeslag.
- 3
Bepaal wie het dier brengt
Zelf brengen scheelt ophaalkosten; via de dierenarts kan ook.
- 4
Vraag wat er bij de prijs zit
Urn, afscheidsruimte en het terugbrengen van de as zijn losse posten.
- 5
Bedenk wat u met de as wilt
Bewaren, verstrooien of een sieraad; beslis het niet op de dag zelf.
Andere regels, hetzelfde verdriet
Bij mensen ligt alles wettelijk vast; bij dieren niet.
Technisch lijken een dierencrematie en een crematie van een mens op elkaar: een oven, hoge temperaturen en daarna as. Het verschil zit in de regels eromheen. Voor mensen ligt vrijwel alles vast in de Wet op de lijkbezorging: termijnen, identificatie en een wettelijke wachttijd van een maand voordat de as vrijkomt. Bij dieren bestaat dat kader niet; daar bepaalt het crematorium zelf de werkwijze, en dat maakt navragen belangrijker. Waar het niet in verschilt is het verdriet. Mensen voelen zich soms ongemakkelijk over hoeveel een huisdier ze doet, zeker als het thuis het enige gezelschap was. Dat ongemak is nergens voor nodig. Een dier dat vijftien jaar in huis was, laat een gat achter dat zich niet laat wegredeneren met het argument dat het maar een dier was.
Wat u hier wel en niet vindt
Uitleg over de keuzes, geen bemiddeling en geen prijslijst.
U vindt hier hoe een dierencrematie werkt en welke keuzes de prijs bepalen. U vindt hier geen bedragen, en dat is een bewuste keuze: onze prijsinformatie gaat over uitvaarten van mensen, en wij zetten liever geen getal neer dat wij niet kunnen onderbouwen. U vindt hier ook geen lijst met dierencrematoria, want wij bemiddelen daar niet in. Waar wij wél voor zijn: wij nemen de telefoon op, vragen uw situatie uit en zoeken een zelfstandige uitvaartondernemer bij u in de buurt, voor mensen. Deze pagina staat er omdat de vraag vaak gesteld wordt door mensen die net op onze site zijn en omdat een eerlijk antwoord beter is dan geen antwoord. Vraag de prijzen op bij het crematorium zelf en vraag om een lijst op papier.
En voor uzelf
Wie hier terechtkomt, denkt vaak ook even aan later.
Veel mensen komen op deze pagina omdat er net een huisdier is overleden, en merken dan dat ze voor zichzelf nooit iets hebben vastgelegd. Dat is een goed moment om dat wel te doen, juist omdat het nu niet urgent is. Zet in een paar regels op papier of u begraven of gecremeerd wilt worden, wat er met de as moet gebeuren en of u een dienst wilt. Nabestaanden hebben daar meer aan dan aan raden. Kijk bij die gelegenheid ook of er een uitvaartverzekering op uw naam loopt en of die in geld of in diensten uitkeert. Wij geven zelf geen financieel of verzekeringsadvies; voor advies over een polis kunt u terecht bij een AFM-geregistreerd adviseur. Wat een uitvaart voor een mens kost, staat op onze kostenpagina.
Veelgestelde vragen over het cremeren van een huisdier
De vragen die in de eerste uren opkomen.
Dat verschilt sterk per crematorium en per dier, en wij noemen er geen bedrag bij: onze prijsvergelijking gaat over uitvaarten van mensen. Wat de prijs bepaalt is wel duidelijk: individueel of collectief, het gewicht van het dier, ophalen of zelf brengen en de urn.
Bij een individuele crematie wordt alleen uw huisdier gecremeerd; de as die overblijft is dus alleen van hem. Bij een collectieve crematie worden meerdere dieren tegelijk gecremeerd. Dat verschil bepaalt de prijs, en het bepaalt vooral of u de as terugkrijgt.
Nee. Bij een collectieve crematie is het niet mogelijk om de as van uw huisdier te ontvangen, en die kan dus ook niet in een urn of een assieraad. Het crematorium verstrooit de as meestal zelf en laat u weten wanneer dat is gebeurd.
Omdat een groter dier meer tijd en meer capaciteit in de oven vraagt. Crematoria werken daarom met gewichtsklassen, en boven een bepaald gewicht komt er vaak een toeslag per extra klasse bij. Vraag daarom altijd naar de klasse waarin uw dier valt.
Vaak wel, en dat scheelt de kosten van ophalen. De andere route loopt via de dierenarts: die geeft het dier mee aan het crematorium waar de praktijk mee samenwerkt. Wilt u zelf kiezen bij welk crematorium het gebeurt, zeg dat dan bij de dierenarts.
Bij sommige dierencrematoria kunt u afscheid nemen in een aparte ruimte en soms ook aanwezig zijn bij het invoeren. Of dat kan, verschilt per locatie en het kost meestal extra. Vraag ernaar als u dat wilt, en vraag meteen hoeveel tijd u krijgt.
Dat verschilt per crematorium en hangt af van hoe druk het is. Bij een individuele crematie krijgt u de as terug, vaak in een eenvoudige urn. Vraag vooraf hoeveel dagen het duurt, of die urn bij de prijs zit en of u de as zelf ophaalt.
Dat kan onder voorwaarden, maar de regels verschillen per gemeente en soms gelden er beperkingen rond grondwater en de diepte. Vraag het na bij uw gemeente voordat u het doet. Houd er ook rekening mee dat u de plek achterlaat als u ooit verhuist.
Technisch lijkt het erop: een oven, hoge temperaturen en daarna as. Het verschil zit in de regels. Voor mensen ligt alles vast in de Wet op de lijkbezorging, met termijnen en een wettelijke wachttijd voor de as; bij dieren bepaalt het crematorium zelf de werkwijze.
Vraag of het individueel of collectief is en hoe zij dat garanderen, wat er precies bij de prijs zit, hoe lang het duurt en of u erbij mag zijn. Vraag ook wat er gebeurt met de as bij een collectieve crematie; daar is verschil in.
Nee. Wij zoeken zelfstandige uitvaartondernemers voor mensen; dierencrematies vallen daarbuiten en daar bemiddelen wij niet in. Deze pagina staat er omdat de vraag vaak wordt gesteld en omdat wij liever uitleggen hoe het werkt dan u met een halve zoekopdracht laten zitten.
Eerlijk en in gewone woorden: het dier is dood en komt niet terug. Vermijd het woord ingeslapen, want dat maakt kinderen soms bang om zelf te gaan slapen. Laat ze meedoen als ze willen: een tekening, een steen, een plek in de tuin.
Gerelateerde onderwerpen
Deze pagina's sluiten het dichtst aan bij dit onderwerp.
