Direct antwoord: Een uitvaartfotograaf legt het afscheid vast op een ingetogen manier: zonder flits, zonder regie en zonder dat gasten er last van hebben. Een reportage kost volgens de gepubliceerde tarieven van afscheidsfotografen vanaf circa €475 (tot vier uur) en een hele dag circa €1.695. Het auteursrecht op de foto's blijft bij de fotograaf, tenzij hij het schriftelijk overdraagt; wat u met de foto's mag doen, spreekt u met hem af. Zoekt u alleen een fotograaf los, dan vindt u er een via de provinciepagina's verderop. Een fotograaf kan er als onderdeel van de uitvaart bij; wat erbij kan en wat het kost, hoort u vooraf. Bel dag en nacht 085-0048099: u wordt automatisch doorverbonden met het team van onze vaste uitvaartpartner, dat uw vragen beantwoordt en, als u dat wilt, de uitvaart in gang zet bij een uitvaartverzorger bij u in de buurt.
Vaste prijzen zonder apart basistarief. Vaste samenstellingen: crematie vanaf €1.750, begrafenis vanaf €3.900 inclusief algemeen graf. Een crematie zelf regelen kan vanaf circa €800; losse diensten, zoals een complete opbaring, kunnen er altijd bij.
Wat doet een uitvaartfotograaf precies?
Een uitvaartfotograaf maakt een stille reportage van het afscheid: de handelingen, de gezichten en de details, zonder de plechtigheid ook maar een moment te sturen.
Het verschil met een bruiloftsfotograaf zit niet in de camera maar in de houding. Er wordt niet geposeerd, niemand wordt aangesproken en er staat nooit iemand vóór de kist.
De fotograaf werkt met bestaand licht, op afstand, met een stille sluiter en een lens waarmee hij van achter uit de zaal dichtbij kan komen zonder er te staan.
Wat er wordt vastgelegd verschilt per familie. Vaak zijn dat de aankomst, het binnendragen, de handen van een kleinkind op de kist, de bloemen, de spreker achter de katheder, het moment van uitdragen en de mensen die elkaar buiten vasthouden.
Juist de kleine dingen: iemand die een das rechttrekt, twee zussen die naar elkaar kijken.
Veel families vragen zich af of het gepast is. Dat is een gevoelskwestie en niemand hoeft dat te willen. Gebeurt het goed, dan stoort het de plechtigheid nauwelijks: er wordt gewerkt zonder flits en vanaf een vaste plek.
Concreet betekent dat: een bruiloftsfotograaf stuurt: hij zet mensen bij elkaar, vraagt om een blik in de lens, laat een groep opnieuw door de deur lopen. Een uitvaartfotograaf doet niets van dat alles.
Hij registreert wat er uit zichzelf gebeurt en grijpt niet in, ook niet als een mooi moment net buiten beeld valt. Dat is een vaardigheid op zich: stil blijven staan terwijl zijn vakinstinct zegt dat hij een stap opzij moet doen.
Wie deze fotografie voor het eerst laat doen, verwacht vaak groepsfoto's zoals bij een familiefeest en krijgt in plaats daarvan een reeks beelden die veel meer op een documentaire lijkt.
Er is ook een praktisch gedeelte dat niets met beeld te maken heeft. Een ervaren uitvaartfotograaf overlegt vooraf met de uitvaartleider over het draaiboek, kent de gewoonten van de locatie en weet wanneer hij absoluut niet mag bewegen: tijdens een gebed, op het moment dat het gordijn sluit, bij het neerlaten van de kist.
Hij weet ook waar hij zijn tas neerzet en hoe hij zich verplaatst zonder dat iemand hem hoort. Die kennis is het verschil tussen een fotograaf die u achteraf niet kunt aanwijzen op de dag en iemand die u de hele plechtigheid in uw ooghoek zag.
Waarom laten mensen een uitvaart fotograferen?
Op de dag zelf staat u in een soort tunnel; van het afscheid dat u organiseerde ziet u achteraf vaak het minst van iedereen.
Dat is een belangrijke reden. U ontvangt gasten, u houdt een toespraak, u let op uw moeder, en aan het eind van de dag weet u dat er iets is gebeurd maar niet precies wat. Nabestaanden beschrijven het als een dag die ze wel hebben meegemaakt maar niet hebben gezien.
Een tweede reden is praktisch: er zijn mensen die er niet bij konden zijn. Een broer in het buitenland, een oma die te ziek was om te komen, kleinkinderen die te jong waren. Foto's laten hen later alsnog delen in wat er is gebeurd, op een moment dat zij dat aankunnen.
En er is een derde reden die pas jaren later opkomt. Het is vaak de laatste keer dat een hele familie bij elkaar staat. Van die middag bestaat anders geen enkel beeld, terwijl er van bruiloften albums vol liggen.
Er is nog een reden die zelden hardop wordt genoemd en die achteraf vaak het zwaarst weegt: de nabestaanden die het dichtst bij de overledene stonden, zien de dag zelf het minst. Wie een toespraak moet houden, is de hele ochtend bezig met de vraag of zijn stem het houdt. Wie de gasten ontvangt, staat een uur bij de deur en mist wat er binnen gebeurt. De weduwe of weduwnaar zit vooraan en ziet niemand achter zich zitten. Precies die mensen ontdekken op de foto's wie er allemaal waren, wie er stilletjes achterin stond en wie er een hand op een schouder legde.
Daar komt bij dat een uitvaart zelden nog een puur lokale aangelegenheid is. Kinderen wonen in een andere provincie, kleinkinderen in het buitenland, oude vrienden zijn te slecht ter been. Voor hen is een reeks foto's samen met een livestream de manier om er alsnog deel van uit te maken. Wie er wel bij was, kijkt anders naar de beelden dan wie er niet bij kon zijn; die laatste groep bekijkt ze vaak jaren later nog en heeft er meer aan dan de familie op dat moment vermoedt.
Twijfelt u? U hoeft niet meteen te beslissen dat de foto's bekeken worden. Veel families laten de reportage maken, bergen hem op en kijken er pas maanden of jaren later naar. Die keuze staat los van de opdracht.
Welke momenten legt een fotograaf vast?
Een reportage kan de dag zelf beslaan, van aankomst tot koffie na afloop, maar de opdracht kan ook eerder beginnen, bij het opbaren thuis of het sluiten van de kist.
Grofweg vallen de momenten in vier delen. Het eerste is de aanloop: de bloemen die geplaatst worden, de lege zaal, de familie die binnenkomt. Het tweede is de plechtigheid zelf: sprekers, muziek, de gezichten in de zaal. Het derde is het uitdragen, de gang naar het graf of de aula. Het vierde is de nazit, waar de sfeer omslaat en er weer gelachen wordt.
Sommige families vragen om meer. Het laatste bezoek aan de thuisopbaring, het moment dat de kist dichtgaat, of juist alleen het strooien van de as, dat in de regel pas kan nadat het crematorium de as ten minste een maand heeft bewaard (artikel 59 Wet op de lijkbezorging). Dat zijn de intiemste opdrachten en niet elke fotograaf doet ze; vraag er expliciet naar.
Ook het omgekeerde kan. U kunt aangeven dat er van bepaalde momenten of van bepaalde personen géén foto's gemaakt mogen worden. Een goede fotograaf vraagt daar zelf naar voordat hij begint.
De mooiste beelden zijn lang niet altijd de momenten die in het draaiboek staan. Het is de buurman die zijn pet afzet bij het uitdragen, de kleindochter die haar hand op de kist legt terwijl niemand kijkt, twee zussen die elkaar buiten vasthouden voordat ze naar binnen gaan. Zulke beelden ontstaan in de marges: op de parkeerplaats, in de gang, bij de koffie na afloop. Een fotograaf die alleen de plechtigheid vastlegt, mist ze allemaal. Vraag daarom uitdrukkelijk of hij ook de aankomst en het samenzijn erna meeneemt, want dat zijn de uren waarin mensen zichzelf zijn.
Daarnaast is er het detailwerk. De bloemen met de linten waarop de namen staan, de kaarsen, de tekst op de kaart, de handgeschreven brief die iemand op de kist heeft gelegd, de foto van de overledene die bij de ingang stond. Deze beelden lijken op het moment zelf bijzaak en zijn achteraf het bewijs dat de dag werkelijk zo is gegaan als u zich herinnert. Ze zijn ook de beelden die u zonder aarzeling kunt laten zien aan iemand die de familie niet kent, omdat er geen gezichten op staan.
Wat kost een uitvaartfotograaf?
Volgens de gepubliceerde tarieven van afscheidsfotografen begint een reportage bij circa €475 (tot vier uur) en kost een hele dag circa €1.695.
Het bedrag hangt vooral af van de tijd. Een korte reportage van de plechtigheid zelf is het goedkoopst; wordt er ook thuis en bij het graf gefotografeerd, dan telt dat op. Een extra uur kost volgens de gepubliceerde tarieven van afscheidsfotografen circa €95 tot €175; bij drie fotografen die hun tarieven publiceren, zijn de eerste 10 tot 50 kilometer reisafstand inbegrepen.
Vraag of de digitale levering via een afgeschermde link in de prijs zit. Een gedrukt album, een diavoorstelling of een USB-stick is soms inbegrepen en soms een aparte post. Let op de bewaartermijn: de online galerij kan verdwijnen zodra het album en de bestanden aan u zijn geleverd, dus stel de bestanden op tijd zelf veilig.
Zet dit bedrag naast de rest van de uitvaart om te zien wat het werkelijk betekent voor uw begroting. Op wat kost een uitvaart staan de samenstellingen met alle onderdelen apart.
Kijk bij het vergelijken vooral naar wat er ná de dag gebeurt, want daar zit het echte verschil in werk. Uit een reportage een selectie maken en die beelden stuk voor stuk nabewerken kost veel tijd. Vraag daarom of u een bewerkte selectie krijgt of de complete ruwe reeks; met een ruwe reeks zit u zelf met een grote stapel bestanden, op een moment dat u dat er niet bij kunt hebben.
Vraag daarnaast expliciet naar de reistijd en naar wat er gebeurt als de dag uitloopt. Een plechtigheid kan later beginnen, bijvoorbeeld omdat de stoet vertraging had. Bij de een loopt de klok gewoon door tegen een uurtarief, bij de ander is een uitloop van een halfuur ingecalculeerd. Spreek dat vooraf af, want een discussie over meerwerk is het laatste wat u op zo'n dag wilt voeren. Hoe deze post in de totale begroting past, ziet u op wat kost een uitvaart.
Hoe blijft de fotograaf onzichtbaar?
Discretie is geen belofte maar een werkwijze: geen flits, stille sluiter, donkere kleding, vaste plek achterin en nooit tussen de familie en de kist.
Vraag hier concreet naar, want dit is waar het verschil zit tussen een vakman en iemand die er zijn eerste keer heeft. Werkt hij met beschikbaar licht? Loopt hij tijdens sprekers of blijft hij staan? Hoe gaat hij om met een aula waar hij niet achterlangs kan?
Goede fotografen komen ruim voor de gasten binnen, spreken de uitvaartleider en de locatie, en kennen de vaste momenten van een plechtigheid. Ze weten wanneer ze niet moeten bewegen. Ze kleden zich als een gast en dragen geen tas vol apparatuur mee de zaal in.
Vertel de fotograaf ook wie er gevoelig ligt. Een ex-partner die liever niet op de foto staat, een kind dat het niet wil, een gast die er om privacyredenen niet op mag. Dat scheelt achteraf een pijnlijk gesprek.
Techniek doet daar het meeste werk. Vraag of de fotograaf werkt met een camera die geluidloos fotografeert, zonder het klikken van een spiegel. Ze gebruiken een lange lens zodat ze op afstand kunnen blijven staan en toch dichtbij komen in beeld, en ze fotograferen bij het beschikbare licht in de zaal. Flits is uitgesloten: niets trekt zo hard de aandacht als een lichtflits tijdens een stilte. Wie een fotograaf hoort of ziet flitsen tijdens een dienst, kijkt de rest van de plechtigheid naar de fotograaf en niet naar wat er gebeurt.
Even belangrijk is hoe hij zich kleedt en beweegt. Donkere kleding zonder opvallende details, schoenen die geen geluid maken op een stenen vloer, en een vaste plek waar hij tijdens de toespraken blijft staan in plaats van door het gangpad te lopen. Goede fotografen kiezen hun standplaatsen vooraf: twee of drie punten in de zaal waartussen ze zich alleen verplaatsen op momenten dat er toch beweging is, bijvoorbeeld als mensen opstaan of als er muziek klinkt. Zo blijft de aandacht waar hij hoort.
Van wie zijn de foto's na afloop?
Het auteursrecht op de foto's blijft bij de fotograaf die ze maakte; wat u met de foto's mag doen, spreekt u vooraf met hem af.
U betaalt voor de reportage, maar u koopt daarmee niet de rechten. Op grond van de Auteurswet blijft het auteursrecht bij de maker, ook nadat u de bestanden heeft ontvangen. Voor gebruik binnen de familie is dat geen enkel probleem; voor plaatsing op een openbare website of in een rouwadvertentie kan het dat wél zijn. Daarnaast hebben de mensen op de foto's portretrecht: wie herkenbaar in beeld is, kan zich tegen openbaarmaking verzetten als hij daar een redelijk belang bij heeft (artikel 21 Auteurswet).
Spreek daarom drie dingen af en laat ze op de opdrachtbevestiging zetten: wat u met de foto's mag doen, of de fotograaf ze zelf mag gebruiken voor zijn portfolio, en hoe lang hij ze bewaart. Dat laatste is geen formaliteit: een verloren harde schijf is een verloren reportage.
Hetzelfde speelt bij oudere foto's van de overledene die u in een presentatie wilt gebruiken. Hoe dat zit leest u op de pagina over de herdenkingsvideo en fotopresentatie, waar het auteursrecht op bestaand beeld uitgebreid aan bod komt.
In de praktijk lost een goede fotograaf dit op door vooraf duidelijk te maken wat u met de beelden mag doen. Spreek af welke vrijheid u krijgt voor persoonlijk gebruik: afdrukken laten maken, delen met familie, een album samenstellen, de beelden op een besloten pagina zetten. Wat vaker beperkt is, is publicatie in het openbaar of gebruik door derden. Vraag het na en laat het opschrijven, ook al voelt dat op dat moment als een formaliteit; het is precies het soort afspraak waarvan niemand zich een jaar later nog herinnert wat er is gezegd.
Andersom speelt hetzelfde: een fotograaf wil soms een enkel beeld op zijn eigen website laten zien. Dat is begrijpelijk, want zonder voorbeelden kan niemand zijn werk beoordelen, maar het is uw familie die erop staat. Een portret dat in opdracht is gemaakt, mag de fotograaf volgens artikel 20 van de Auteurswet niet openbaar maken zonder toestemming van wie erop staat, tenzij anders is afgesproken. Spreek dus af of dat mag, en zo ja welke beelden; een mogelijke tussenweg is toestemming voor beelden zonder herkenbare gezichten: de bloemen, de kist, een hand, een detail. Zegt u nee, laat dat dan op de opdrachtbevestiging zetten.
Kan een familielid het niet gewoon doen?
Dat kan, maar wie fotografeert is die dag geen deelnemer meer en mist een deel van het afscheid.
Een neef met een goede camera levert bruikbare beelden. Het probleem is niet de techniek maar de positie: hij staat de hele dag te kijken door een zoeker in plaats van erbij te zijn, en hij mist zijn eigen afscheid. Bovendien durft een familielid vaak juist niet dichtbij te komen op de momenten die later het meest tellen.
Een tussenweg die goed werkt: vraag een gast die geen directe nabestaande is, bijvoorbeeld een buurvrouw of een collega. De afstand die zij van nature hebben helpt, en ze staan niet op de eerste rij.
Wilt u het toch zelf doen, spreek dan vooraf af wie het doet, en spreek af dat diegene tijdens de toespraken de camera laat zakken. Dat scheelt de meeste ergernis.
Er is ook een technische reden om het niet zelf te doen. Een aula is donker, met licht dat van achteren door een raam valt en een kist die in de schaduw staat. Een telefoon maakt daar beelden van die op het schermpje meevallen en op een afdruk korrelig en vlekkerig zijn. Wie fotografeert met een camera die daar wel mee overweg kan, moet die instellingen ook beheersen terwijl hij zelf verdrietig is. Dat is precies het moment waarop mensen vergeten te controleren of ze nog scherp staan, en waarop een half uur aan beelden achteraf onbruikbaar blijkt.
Er bestaat wel een goede tussenvorm. Vraag twee of drie gasten om die dag gewoon hun telefoon te gebruiken voor de losse momenten: bij de koffie, buiten, tijdens het samenzijn. Die beelden zijn rommelig en juist daarom waardevol, want ze zijn van binnenuit gemaakt. De plechtigheid zelf laat u aan iemand over die er niets mee te maken heeft. Zo krijgt u twee soorten herinnering die elkaar aanvullen, zonder dat u iemand die van de overledene hield opzadelt met een taak.
Wat spreekt u af voordat de dag begint?
Spreek zes punten vooraf af: tijdsduur, momenten, verboden onderwerpen, levering, rechten en bewaartermijn.
Leg vast hoeveel uur is afgesproken en wanneer die uren beginnen. Bij thuis opbaren begint de opdracht soms een dag eerder, en dat telt mee. Spreek ook af wat er gebeurt als de plechtigheid uitloopt.
Bespreek welke momenten er beslist bij moeten, en welke absoluut niet. Noem namen van mensen die niet gefotografeerd willen worden. Vraag hoe en wanneer u de foto's krijgt, in welke resolutie, en of er een selectie wordt gemaakt of dat u alles ziet.
Vraag ten slotte naar de rechten en de bewaartermijn, en zet alles op papier. Een korte opdrachtbevestiging per e-mail volstaat; u hoeft geen contract van vier pagina's.
Maak vooraf een korte lijst met namen van mensen die er beslist op moeten staan. Niet als groepsfoto, maar als aandachtspunt: de oudste broer die van ver komt, de beste vriendin, het jongste kleinkind. Een fotograaf kent niemand in de zaal en kan onmogelijk raden wie voor u belangrijk is. Vijf namen met een korte beschrijving zijn genoeg. Wijs ook één familielid aan dat op de dag zelf zijn aanspreekpunt is, iemand die niet hoeft te spreken en niet in de eerste rij zit; die persoon kan een fluisterend antwoord geven zonder dat het opvalt.
Bespreek ook de grenzen, want die verschillen per familie sterker dan u denkt. Mag er gefotografeerd worden op het moment dat het gordijn sluit? Mag de kist open in beeld? Mogen er beelden gemaakt worden van mensen die huilen? Er is geen goed antwoord op; er is alleen uw antwoord. Een ervaren fotograaf stelt deze vragen zelf, en doet dat rustig en zonder ongemak. Doet hij dat niet, dan is dat op zichzelf al informatie over hoe hij die dag zal werken.
- Hoeveel uur is inbegrepen en wanneer gaat de klok lopen?
- Werkt u met beschikbaar licht, zonder flits?
- Hoe gaat u om met mensen die niet op de foto willen?
- Wanneer krijg ik de foto's, en hoe lang blijven ze beschikbaar?
- Wat mag ik met de foto's doen, en mag u ze zelf gebruiken?
Kan het nog als de uitvaart al over een paar dagen is?
Meestal wel, al is beschikbaarheid nooit gegarandeerd: een begrafenis of crematie vindt uiterlijk op de zesde werkdag na het overlijden plaats (artikel 16 Wet op de lijkbezorging), tenzij de burgemeester na het horen van een arts anders beslist, binnen 36 uur alleen in overeenstemming met de officier van justitie (artikel 17).
De wettelijke termijn is kort. Een begrafenis of crematie vindt niet eerder plaats dan 36 uur na het overlijden en uiterlijk op de zesde werkdag (artikel 16 Wet op de lijkbezorging), tenzij de burgemeester na het horen van een arts anders beslist, binnen 36 uur alleen in overeenstemming met de officier van justitie (artikel 17); zaterdagen, zondagen en erkende feestdagen tellen niet mee.
Vraag een fotograaf daarom meteen naar de beschikbaarheid. Niemand kan toezeggen dat er altijd een fotograaf vrij is. Wordt het krap, dan is een kortere reportage van alleen de plechtigheid vaak nog wel te doen.
Een reportage spreekt u rechtstreeks met de fotograaf af.
Wat u kunt doen om de kans te vergroten, is niet één fotograaf tegelijk benaderen maar drie, en er eerlijk bij vertellen om welke datum en welk tijdstip het gaat. Vermeld meteen de locatie, want een fotograaf die die aula al kent, hoeft er niet eerder heen om te kijken. Heeft u er zelf de energie niet voor, vraag dan uw uitvaartverzorger of die hierbij kan helpen.
Lukt het echt niet meer, dan is er nog een optie: een fotograaf voor het samenzijn erna in plaats van voor de plechtigheid. Dat deel begint later, duurt korter en is voor veel fotografen makkelijker in te passen. U mist dan de dienst zelf, maar u houdt wel beelden over van alle mensen die er waren, van de gesprekken en van de sfeer na afloop. Voor sommige families blijkt dat achteraf zelfs het waardevolste deel.
Een uitvaartfotograaf vinden in uw provincie
Kies hieronder uw provincie: op elk provincieoverzicht van losse uitvaartdiensten staat ook de kaart Uitvaartfotograaf, met de werkwijze, de tarieven en de gegevens van een afscheidsfotograaf.
Via de tegels hieronder komt u direct bij het overzicht van losse uitvaartdiensten in uw provincie. Op diezelfde pagina ziet u welke diensten er in uw provincie verder beschikbaar zijn.
Weet u niet zeker onder welke provincie u valt? Kies de provincie waar de uitvaart plaatsvindt.
Wordt een uitvaartfotograaf vergoed door de uitvaartverzekering?
Of fotografie onder een naturapolis valt, staat in de polisvoorwaarden; bij een kapitaalpolis kan de begunstigde de uitkering er vrij aan besteden.
Een naturapolis dekt de onderdelen die in de polisvoorwaarden staan; wat daarbuiten valt, betaalt u zelf. Bij een kapitaalverzekering ontvangt de begunstigde een bedrag dat vrij te besteden is, dus ook aan fotografie.
Kijk in uw polis wat er onder het vrij te besteden bedrag valt en vraag het na bij uw verzekeraar. Wilt u het verschil tussen de twee vormen eerst begrijpen, lees dan onze uitleg over natura en kapitaal.
Veelgestelde vragen over de uitvaartfotograaf
Volgens de gepubliceerde tarieven van afscheidsfotografen begint een reportage bij circa €475 (tot vier uur) en kost een hele dag circa €1.695. Een extra uur kost volgens die tarieven circa €95 tot €175. Hoeveel reisafstand is inbegrepen, verschilt per fotograaf; vraag ernaar.
Dat is een persoonlijke afweging en niemand hoeft het te willen. Gebeurt het door iemand die het vaker doet, dan merken gasten er in de praktijk weinig van: er wordt gewerkt zonder flits, vanaf een vaste plek en nooit tussen de familie en de kist.
Het auteursrecht blijft op grond van de Auteurswet bij de fotograaf, ook nadat u de bestanden heeft ontvangen en betaald, tenzij hij het schriftelijk aan u overdraagt. Wat u ermee mag, spreekt u met hem af. Voor gebruik binnen de familie is dat geen probleem; wilt u foto's openbaar plaatsen, spreek dat dan vooraf af en laat het vastleggen.
Dat verschilt sterk per fotograaf; de online galerij kan bijvoorbeeld verdwijnen zodra het album en de bestanden aan u zijn geleverd. Vraag hier expliciet naar en zorg dat u de bestanden binnen die termijn zelf opslaat, op meer dan één plek.
Ja, en dat is verstandig om vooraf te doen. Noem de namen van mensen die niet gefotografeerd willen worden en geef aan welke momenten u wilt overslaan. Een ervaren fotograaf vraagt hier zelf naar voordat hij begint en houdt er tijdens de dag rekening mee.
Dat kan, maar niet elke fotograaf doet het. Het zijn de intiemste opdrachten: het laatste bezoek, het sluiten van de kist. Vraag er expliciet naar bij het eerste contact en spreek af of die uren binnen de opdracht vallen of apart tellen.
Meestal wel. De uitvaart vindt niet eerder plaats dan 36 uur na het overlijden en uiterlijk op de zesde werkdag, tenzij de burgemeester na het horen van een arts anders beslist, binnen 36 uur alleen in overeenstemming met de officier van justitie, dus er zitten doorgaans enkele dagen tussen. Vraag een fotograaf meteen naar de beschikbaarheid; die is nooit gegarandeerd.
Het kan, maar wie fotografeert is die dag geen deelnemer meer en mist zijn eigen afscheid. Een tussenweg die goed werkt is een gast die geen directe nabestaande is, bijvoorbeeld een buurvrouw of collega. Zij hebben van nature de afstand die het werk makkelijker maakt.
Dat spreekt u vooraf af. Bij een selectie haalt de fotograaf de mislukte opnamen en de dubbele beelden eruit en levert een bewerkte reeks. Wilt u ook de onbewerkte bestanden, vraag dat dan vooraf; sommige fotografen doen dat niet, omdat ongeselecteerd werk een verkeerd beeld van de dag geeft.
Dat verschilt per fotograaf; denk aan de digitale levering via een afgeschermde link met wachtwoord. Een gedrukt album, een diavoorstelling of een USB-stick is soms inbegrepen en soms een aparte post. Vraag om een opgave waarin staat wat er wel en niet bij zit, zodat u niet achteraf verrast wordt.
Maak daar vooraf een afspraak over en laat die op de opdrachtbevestiging zetten. Het auteursrecht ligt bij hem, maar wie herkenbaar op de foto staat, heeft portretrecht (artikelen 20 en 21 Auteurswet). Vraagt de fotograaf er niet zelf naar, begin er dan zelf over.
Ja. Die vindt in de regel pas plaats nadat het crematorium de as ten minste een maand heeft bewaard (artikel 59 Wet op de lijkbezorging), in kleiner gezelschap, en wordt door sommige families juist wel en de plechtigheid niet vastgelegd. Bespreek het als losse opdracht; omdat het korter duurt, ligt het tarief doorgaans lager dan bij een volledige dag.
Zelf een uitvaartfotograaf zoeken in uw regio?
Via de provinciepagina's met losse uitvaartdiensten vindt u een afscheidsfotograaf bij u in de buurt.
Zoekt u de fotograaf los, dan maakt u de afspraken over een reportage rechtstreeks met de fotograaf. Belt u, dan wordt u geholpen door het team van onze vaste uitvaartpartner, dat uw vragen beantwoordt en, als u dat wilt, de uitvaart in gang zet bij een uitvaartverzorger bij u in de buurt. Dag en nacht bereikbaar.
